Maffacciu a finestra aspittannu a verra.
Na strada passunu i machini,
i picciriddi ca sinni vannu a scola,
na famigghia supra a un muturinu carranca
nacchianata china di puttusa.
Maddumu a prima sigaretta da jurnata e penso:
"Chissà su arriva oggi a distruzioni...
macari dumani sira co scuru"
Ni sti tempi ci sù sempri chiù cristriani ca talianu
comu ammia senza veramenti vaddari,
ca testa vacanti, co cori nsuttanti,
nsunnacchiati. Aspittamu.
Aspittamu a morti, forse,
oppure sulu u suli ca arriverà, prima o poi,
u niuru a cummigghiari.
Nessun commento:
Posta un commento